சொத்துரிமை முதல் வாரிசு அரசியல் வரை: திருமணத்தின் பின்னால் உள்ள அதிகார அடுக்குகள்.

திருமணம் என்பது ஒரு பெண்ணின் வாழ்நாள் சாதனை என்றும், அதுவே ஒரு முழுமையான வாழ்வு என்றும் இச்சமூகம் காலம் காலமாக போதித்து வருகிறது.

ஆனால், இன்றைய நவீன உலகில் இந்தியா உட்பட உலகெங்கிலும் உள்ள பல பெண்கள் ‘திருமணம்’ என்கிற கட்டமைப்பையே கேள்விக்குள்ளாக்குகின்றனர்.

இது வெறும் தனிப்பட்ட விருப்பம் மட்டுமா அல்லது பல நூற்றாண்டுகளாகத் தொடரும் ஆணாதிக்கச் சுரண்டலுக்கு எதிரான ஒரு அமைதியான புரட்சியா? ஆய்வாளர்கள் மற்றும் கல்வியாளர்களின் பார்வையில் திருமணத்தின் உண்மையான முகம் என்ன என்பதை விரிவாகப் பார்ப்போம்.

திருமணம்: அன்பின் அடையாளமா அல்லது சொத்து பாதுகாப்பா?

திருமணம் என்பது வாரிசு உருவாக்கத்திற்காகவோ அல்லது மதச் சடங்கிற்காகவோ உருவானது என்ற பொதுவான பிம்பம் நம்மிடையே உள்ளது.

ஆனால், அம்பேத்கார் பல்கலைக்கழகத்தின் பாலின ஆய்வியல் (Gender Studies) பேராசிரியர் டாக்டர் ஷிவானி நாக், இது குறித்து முற்றிலும் மாறுபட்ட, ஒரு கசப்பான உண்மையை முன்வைக்கிறார்.

“மனிதர்கள் உபரி சொத்துக்களைச் சேர்க்கத் தொடங்கியபோது, அந்தச் சொத்துக்கள் தந்தை வழி வாரிசுகளுக்கே சேர வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் உருவானதே திருமணம்” என்கிறார் அவர்.

அவரது பார்வையில், திருமணம் என்பது அன்பின் வெளிப்பாட்டை விட, தனியார் சொத்துரிமையை (Private Property) நிலைநாட்டும் ஒரு கருவியாகவே செயல்படுகிறது. முறைப்படி திருமணம் செய்துகொண்ட தம்பதிக்குப் பிறக்கும் குழந்தையே ‘வாரிசு’ என அங்கீகரிக்கப்பட்டு சொத்துரிமை பெறுகிறது.

இந்த அமைப்பில் சொத்துக்களோடு சேர்த்து பெண்களும் ஒரு ‘உடைமையாகவே’ (Ownership) கருதப்படுகின்றனர்.

சாதி மற்றும் மத அடையாளங்களின் காவல் அரண்

மதங்களும் சமூக விதிகளும் திருமணத்திற்குள் நுழைந்த பிறகு, அது ஒரு குடும்பத்தின் கௌரவம், சாதி, மதம் மற்றும் இன அடையாளங்களைக் காக்கும் ஒரு அமைப்பாக மாறியது.

அதனால்தான், சாதி மறுப்புத் திருமணங்கள் அல்லது ஒரே பாலின ஈர்ப்பு கொண்டவர்களின் உறவுகள் இன்றும் சமூகத்தில் பெரும் பதற்றத்தை உருவாக்குகின்றன என டாக்டர் ஷிவானி சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

பெண்கள் ஏன் வெளியேற விரும்புகிறார்கள்?

சமீபத்திய ஆய்வொன்றின்படி, வரும் 2030-ஆம் ஆண்டிற்குள் 25 முதல் 44 வயதுடைய பெண்களில் 45 சதவீதம் பேர் திருமணமாகாதவர்களாகவும், குழந்தைப் பேறு அற்றவர்களாகவும் இருப்பார்கள் எனத் தெரிய வந்துள்ளது.

இது இணையதளங்களில் பெரும் விவாதத்தைக் கிளப்பியுள்ளது.

இதற்கான முக்கிய காரணங்கள்:

• பொருளாதார சுதந்திரம்: கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பால் பெண்கள் இன்று நிதி ரீதியாக ஆண்களைச் சார்ந்திருக்க வேண்டிய அவசியம் குறைந்துவிட்டது.

• தலைமுறைத் தழும்புகள் (Intergenerational Trauma): டெல்லி மிராண்டா ஹவுஸ் கல்லூரியின் பேராசிரியர் டாக்டர் ராஷ்மி கோபி கூறுகையில், “இன்றைய பெண்கள் தங்கள் தாய்மார்கள் குடும்பத்திற்காகத் தங்கள் சுயத்தை எப்படி இழந்து நின்றார்கள் என்பதைப் பார்த்து வளர்ந்தவர்கள். அந்த தியாகம் தங்களுக்கு வேண்டாம் என அவர்கள் கருதுகிறார்கள்” என்கிறார்.

• சுதந்திரமான வெளி: ஒரு சிங்கிள் பெண்ணால் தனது விருப்பங்களைச் சுதந்திரமாகப் பின்தொடர முடிகிறது. ஆனால், திருமணமான பெண்ணோ புகுந்த வீட்டின் எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் சமூகக் கட்டுப்பாடுகளுக்குள் சிக்கிக் கொள்கிறார்.

“திருமணமான பெண்கள் படிக்கத் தடை விதிக்கப்படாமல் இருக்கலாம், ஆனால் வீட்டு வேலைகள் மற்றும் சடங்குகளிலிருந்து அவர்களுக்கு விடுதலை அளிக்கப்படுவதில்லை.

‘எதிர்ப்பு தெரிவிக்காதது’ என்பது ‘சுதந்திரம் அளிப்பதற்கு’ சமமாகாது,” என டாக்டர் ஷிவானி நாக் விளக்குகிறார்.

ஆண்களின் அதிகாரம் மற்றும் ‘வாரிசு’ அரசியல்

பெண்கள் திருமணத்தை மறுப்பதை ‘மக்கள்தொகை வீழ்ச்சி’ (Demographic Duty) என்று சில பெரும் தொழிலதிபர்கள் விமர்சிக்கின்றனர்.

ஈலோன் மஸ்க் முதல் இந்தியாவின் ஸ்ரீதர் வேம்பு வரை, பெண்கள் குழந்தை பெற்றுக்கொள்ள வேண்டியதன் அவசியத்தைப் பற்றிப் பேசி வருகின்றனர். ஆனால், இது பெண்களின் உடலை ஒரு உற்பத்தி இயந்திரமாகப் பார்க்கும் ஆணாதிக்கப் பார்வையின் தொடர்ச்சியே என ஆய்வாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

வரதட்சணை கொடுமை மற்றும் குடும்ப வன்முறைகளால் பாதிக்கப்படும் பெண்களைப் பார்க்கும் இளைய தலைமுறை, “திருமணம் உண்மையிலேயே பாதுகாப்பு அளிக்கிறதா?” என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது.

திருமணம் என்பது ஒரு நபரின் தனிப்பட்ட விருப்பமாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, அது ஒரு சமூகக் கட்டாயமாக இருக்கக் கூடாது. 41 வயதில் சிங்கிளாக இருக்கும் டாக்டர் ஷிவானி நாக், இதில் உள்ள சவால்களையும் மறைக்கவில்லை. நீண்ட வேலை நாளுக்குப் பிறகு யாரிடமாவது பேச வேண்டும் என்ற ஏக்கம் இருந்தாலும், குடும்பச் சுமைகளில் சிக்கியுள்ள தோழிகளால் தனக்காக நேரம் ஒதுக்க முடிவதில்லை என்பதை அவர் ஒப்புக்கொள்கிறார்.

இருப்பினும், தங்களை இழந்து ஒரு உறவில் இருப்பதை விட, சுய மரியாதையுடனும் நிம்மதியுடனும் இருப்பதே சிறந்தது எனப் பல பெண்கள் கருதுகின்றனர். இது திருமணத்திற்கு எதிரான போர் அல்ல; மாறாக, ஒரு பெண்ணின் கண்ணியம் மற்றும் தனித்துவத்திற்கான தேடல்.