புவியின் சராசரி வெப்பநிலை தொழிற்புரட்சிக்கு முந்தைய காலத்தைவிட 1.5 டிகிரி செல்சியஸ் அதிகரிக்கும் முக்கியமான வரம்பை நெருங்கி வருவதால், காலநிலை மாற்றத்தின் தாக்கங்கள் மேலும் தீவிரமடையக்கூடும் என விஞ்ஞானிகள் எச்சரித்துள்ளனர்.
காலநிலை மாற்றத்தின் மிக மோசமான விளைவுகளைத் தடுப்பதற்காக சர்வதேச அளவில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட முக்கியமான இலக்குகளில் ஒன்றாக 1.5 டிகிரி செல்சியஸ் வெப்பநிலை வரம்பு கருதப்படுகிறது.
இது 1850 முதல் 1900ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தை அடிப்படை காலமாகக் கொண்டு கணக்கிடப்படும் நீண்டகால உலகளாவிய சராசரி வெப்பநிலை அதிகரிப்பைக் குறிக்கிறது.
ஒரு குறிப்பிட்ட நாள், மாதம் அல்லது ஆண்டில் பதிவாகும் அதிக வெப்பநிலையையும், இந்த 1.5 டிகிரி செல்சியஸ் வரம்பையும் ஒன்றாகக் கருத முடியாது. நீண்டகால உலகளாவிய வெப்பநிலை மாற்றமே இதற்கான முக்கிய அளவுகோலாகும்.
2015ஆம் ஆண்டு பாரிஸ் காலநிலை ஒப்பந்தத்தின் மூலம், உலக சராசரி வெப்பநிலை அதிகரிப்பை 2 டிகிரி செல்சியஸுக்குக் குறைவாக வைத்திருப்பதுடன், முடிந்தவரை 1.5 டிகிரி செல்சியஸுக்குள் கட்டுப்படுத்துவதற்கான முயற்சிகளை மேற்கொள்ள உலக நாடுகள் உறுதியளித்திருந்தன.
எனினும், வளிமண்டலத்தில் அதிகரித்து வரும் பசுமைக்குடில் வாயுக்கள் காரணமாக உலக வெப்பமயமாதலை கட்டுப்படுத்துவது மேலும் சவாலாகி வருவதாக காலநிலை ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.
உலக சராசரி வெப்பநிலை தொடர்ந்து அதிகரித்தால், வெப்ப அலைகள், கடுமையான வறட்சி, அதிதீவிர மழை, வெள்ளம், புயல்கள் மற்றும் காட்டுத்தீ போன்ற தீவிர காலநிலை நிகழ்வுகள் அதிகரிக்கக்கூடும் என விஞ்ஞானிகள் எச்சரிக்கின்றனர்.
மேலும், துருவப் பகுதிகள் மற்றும் மலைப்பகுதிகளில் உள்ள பனிப்பாறைகள் உருகுவதன் மூலம் கடல் மட்டம் உயரக்கூடும். இதனால் கடலோரப் பகுதிகளில் வசிக்கும் மக்களுக்கு எதிர்காலத்தில் அதிக ஆபத்து ஏற்படக்கூடும்.
காலநிலை மாற்றத்தின் தாக்கங்கள் இயற்கைச் சூழலுக்கு மட்டுமின்றி, விவசாயம், குடிநீர் வளம், உணவுப் பாதுகாப்பு, மனித ஆரோக்கியம் மற்றும் பொருளாதாரம் உள்ளிட்ட பல்வேறு துறைகளிலும் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
உலக வெப்பநிலை 1.5 டிகிரி செல்சியஸ் வரம்பை எட்டுவது உடனடியாக மனிதகுலத்தின் முடிவைக் குறிக்காது என்றாலும், ஒவ்வொரு கூடுதல் வெப்பநிலை அதிகரிப்பும் காலநிலை சார்ந்த அபாயங்களை மேலும் அதிகரிக்கும் என விஞ்ஞானிகள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
இதனால், பசுமைக்குடில் வாயு வெளியேற்றத்தைக் குறைத்தல், புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தியை அதிகரித்தல் மற்றும் காலநிலை மாற்றத்துக்கு ஏற்ப நாடுகள் தங்களைத் தயார்படுத்திக் கொள்ளுதல் ஆகியவை அவசரமாக முன்னெடுக்கப்பட வேண்டிய நடவடிக்கைகளாகக் கருதப்படுகின்றன.
