இந்தியாவின் கார்ப்பரேட் உலகில் பல தசாப்தங்களாக ‘வெற்றி’ என்றால் அது பதவி உயர்வு, அதிக சம்பளம் மற்றும் பெரிய குழுக்களை நிர்வகிப்பது என்றுதான் பொருள்படுத்தப்பட்டது.
ஆனால், இன்று பணியிடங்களுக்குள் நுழையும் Gen Z (1997-2012 ஆண்டுகளுக்கு இடையில் பிறந்தவர்கள்) தலைமுறையினர், இந்த பாரம்பரிய வரையறையை அமைதியாகத் தகர்த்து வருகின்றனர்.
இவர்கள் இலட்சியம் அற்றவர்கள் அல்ல;
மாறாக, தங்கள் மனநலம் மற்றும் மகிழ்ச்சியைப் பலிகொடுத்துப் பெறும் வெற்றியை
இவர்கள் நிராகரிக்கிறார்கள். இதையே ஆய்வாளர்கள் ‘ஆன்டி-ஆம்பிஷன்’ (Anti-ambition) அல்லது ‘இலட்சிய எதிர்ப்பு’ மனநிலை என்று அழைக்கிறார்கள்.
வெற்றியின் புதிய வரையறை: பதவி உயர்வை விட நிம்மதியே முக்கியம்
சமீபத்திய உலகளாவிய மற்றும் இந்தியப் பணியாளர் ஆய்வுகள் (Workforce Surveys) ஒரு வியக்கத்தக்க மாற்றத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன.
கார்ப்பரேட் ஏணியில் வேகமாக ஏறுவதை விட, நிலையான மற்றும் நிம்மதியான வாழ்க்கையே சிறந்தது என்று இளம் பணியாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
-
மனநலத்திற்கு முதலிடம்: சுமார் 52% இளைஞர்கள் தங்களின் தொழில் வளர்ச்சியை விட மனநிலை சீராக இருப்பதற்கே (Emotional Stability) முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றனர்.
-
சம்பளக் குறைப்பு சம்மதம்: கிட்டத்தட்ட 41% பேர் தங்களுக்குப் பிடித்தமான வேலை நேரம் மற்றும் மன ரீதியான பாதுகாப்பு கிடைத்தால், சற்றே குறைந்த சம்பளத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக உள்ளனர்.
-
தலைமைப் பதவியில் ஆர்வமின்மை: பெங்களூருவைச் சேர்ந்த தரவு ஆய்வாளர் ஆரவ் (24) கூறும்போது, “எனது சீனியர்கள் 30 வயதிலேயே பணிச்சுமையால் (Burnout) சோர்ந்து போவதைப் பார்க்கிறேன். இலட்சியம் என்பது நிரந்தர மன அழுத்தம் என்றால், அது எனக்குத் தேவையில்லை” என்கிறார்.
ஏன் இந்த விலகல்? பின்னணியில் உள்ள 3 முக்கிய காரணங்கள்
இளம் பணியாளர்கள் இந்த ‘ஆன்டி-ஆம்பிஷன்’ பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்க நிபுணர்கள் மூன்று முக்கியக் காரணங்களைக் குறிப்பிடுகின்றனர்:
-
கொரோனா காலப் பாடங்கள் (Pandemic Disillusionment): கொரோனா காலத்தில் தங்கள் பெற்றோர்களும் மூத்தவர்களும் பல ஆண்டுகள் விசுவாசமாக உழைத்தும், வேலையிழப்பு மற்றும் சம்பளக் குறைப்பைச் சந்தித்ததை இவர்கள் பார்த்தனர். “கடின உழைப்பு மட்டுமே பாதுகாப்பைத் தந்துவிடாது” என்ற உண்மை இவர்களுக்குப் பலமாகப் புரிந்துள்ளது.
-
பொருளாதார நிச்சயமற்ற தன்மை: திடீர் ஆட்குறைப்பு (Layoffs), பணவீக்கம் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) குறித்த அச்சம் காரணமாக, இவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட நிறுவனத்தில் நீண்ட காலம் தங்குவதை விட, சுயமான திறன்களை (Side hustles) வளர்ப்பதிலேயே ஆர்வம் காட்டுகின்றனர்.
-
மனநல விழிப்புணர்வு: முந்தைய தலைமுறையினரைப் போல ‘வலியைப் பொறுத்துக்கொண்டு உழைப்பது’ வீரமல்ல, அது ஆபத்தானது என்று இவர்கள் நம்புகின்றனர். மன அழுத்தம் தரும் பணிகளை விட்டு வெளியேற இவர்கள் தயங்குவதில்லை.
‘கனவு வேலை’ (Dream Job) என்ற பிம்பம் மறைவு
ஒரே நிறுவனத்தில் ஆயுள் முழுவதும் பணியாற்றும் ‘கனவு வேலை’ என்ற சிந்தனை இப்போது மறைந்து வருகிறது.
இந்தியத் தொழில் துறை அறிக்கை ஒன்றின்படி, ஐந்தில் ஒரு பங்கிற்கும் குறைவான Gen Z இளைஞர்களே ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் உயர் பதவிக்குச் செல்வதை முதன்மை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர்.
மாறாக, ஃப்ரீலான்சிங் (Freelancing), சொந்தத் தொழில் அல்லது படைப்பாற்றல் சார்ந்த பணிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதையே இவர்கள் விரும்புகின்றனர்.
இதனால் இவர்களின் சராசரி பணிக்காலம் (Job Tenure) வெறும் ஓராண்டாகக் குறைந்துள்ளது.
இது பொறுப்பின்மை அல்ல, மாறாகப் பாதுகாப்பற்ற சூழலில் தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்ளும் ஒரு முயற்சியாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
பணியிடத்தில் ‘ஆன்டி-ஆம்பிஷன்’ எப்படி வெளிப்படுகிறது?
நிறுவனங்கள் தற்போது தங்கள் இளம் பணியாளர்களிடம் பின்வரும் மாற்றங்களைக் கவனிக்கின்றன:
-
கூடுதல் வேலை நேரம் தேவைப்படும் பதவி உயர்வுகளை (Promotions) நிராகரித்தல்.
-
கூடுதல் ஊதியம் அல்லது சலுகைகள் இன்றி பொறுப்புகளை ஏற்க மறுத்தல்.
-
வேலை நேரத்தைத் துல்லியமாகக் கடைப்பிடித்தல் (Work-Life Boundaries).
-
வேலைக்கு அப்பாற்பட்ட தனிப்பட்ட நேரத்திற்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளித்தல்.
நிறுவனங்களுக்கான எச்சரிக்கை மணி
இந்த ‘ஆன்டி-ஆம்பிஷன்’ என்பது வேலையை வெறுப்பது அல்ல;
மாறாக வாழ்க்கையை உறிஞ்சும் வேலை கலாச்சாரத்தை வெறுப்பதாகும்.
வெறும் பதவிகளை ஆசை காட்டி இனி இளைஞர்களைக் கட்டிப்போட முடியாது என்பதை நிறுவனங்கள் உணரத் தொடங்கியுள்ளன.
திறமையான இளைஞர்களைத் தக்கவைக்க, நிறுவனங்கள் இப்போது தெளிவான எல்லைகள் (Boundaries), வெளிப்படையான ஊதியம் மற்றும் மனநலத்திற்கு மதிப்பளிக்கும் கலாச்சாரத்தை உருவாக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன.
இறுதியில், வெற்றி என்பது நீங்கள் எவ்வளவு உயரத்தில் இருக்கிறீர்கள் என்பது அல்ல, எவ்வளவு ஆரோக்கியமாக வாழ்கிறீர்கள் என்பதே!


